اینکوترمز
یازده شرطِ استانداردِ تحویل که مسئولیت، هزینه و ریسک را تقسیم می‌کند.
تعریف
اینکوترمز قواعد استانداردی برای تعیین محل تحویل، انتقال ریسک و تقسیم هزینه‌های حمل و تشریفات میان فروشنده و خریدار است؛ مالکیت و روش پرداخت را تعیین نمی‌کند.
کاربرد در عمل
انتخاب قاعده مناسب باعث می‌شود دو طرف دقیقاً بدانند چه کسی حمل، بیمه، صادرات، واردات و هزینه‌های هر نقطه را بر عهده دارد.
نکاتِ کلیدی
- همیشه قاعده، محل دقیق و نسخه ۲۰۲۰ را بنویسید.
- قواعد دریایی را فقط برای حمل بندر به بندر به‌کار ببرید.
- انتقال ریسک ممکن است با پرداخت هزینه در نقطه‌ای متفاوت رخ دهد.
راهنمای عملیِ این موضوع
برای تبدیل «اینکوترمز» از یک مفهوم به تصمیم اجرایی، این ترتیب را دنبال کنید:
- 1
نوع حمل و نقطه واقعی تحویل را مشخص کنید.
- 2
توان هر طرف در انجام تشریفات و خرید حمل را بسنجید.
- 3
هزینه و ریسک هر گزینه را روی خط مسیر علامت بزنید.
- 4
قاعده منتخب را با محل دقیق در قرارداد و قیمت درج کنید.
اطلاعاتی که باید آماده کنید
- روش حمل
- محل دقیق تحویل
- توان طرفین در گمرک و خرید حمل
خطاهای رایج
- فرض اینکه اینکوترمز مالکیت را منتقل می‌کند
- استفاده از FOB برای هر نوع حمل
- حذف نام محل یا سال نسخه
نوشتن «FOB China» مبهم است؛ «FOB Shanghai Port, Incoterms 2020» روشن‌تر است، هرچند برای کالای کانتینری که پیش از بارگیری تحویل پایانه می‌شود معمولاً FCA باید جدی بررسی شود.
مقررات، نرخ‌ها و رویه‌های اجرایی ممکن است تغییر کنند؛ پیش از اقدام، اطلاعات همین پرونده را با منبع رسمی و متخصص مرتبط کنترل کنید.