نقطه‌ی انتقالِ ریسک
لحظه‌ای که مسئولیتِ خسارتِ کالا از فروشنده به خریدار می‌رود.
تعریف
در هر شرطِ اینکوترمز، نقطه‌ای مشخص وجود دارد که از آن‌جا به بعد، خطرِ تلف یا آسیبِ کالا بر عهده‌ی خریدار است؛ این نقطه می‌تواند با نقطه‌ای که هزینه‌ها تقسیم می‌شود متفاوت باشد.
کاربرد در عمل
برای تعیینِ اینکه خسارتِ مسیر را چه کسی باید جبران کند و چه کسی باید بیمه بخرد، حیاتی است.
نکاتِ کلیدی
- ریسک و هزینه لزوماً در یک نقطه منتقل نمی‌شوند (مثلِ CIF).
- بیمه را همان طرفی بخرد که ریسک را تحمل می‌کند.
راهنمای عملیِ این موضوع
برای تبدیل «نقطه‌ی انتقالِ ریسک» از یک مفهوم به تصمیم اجرایی، این ترتیب را دنبال کنید:
- 1
نوع حمل و نقطه واقعی تحویل را مشخص کنید.
- 2
توان هر طرف در انجام تشریفات و خرید حمل را بسنجید.
- 3
هزینه و ریسک هر گزینه را روی خط مسیر علامت بزنید.
- 4
قاعده منتخب را با محل دقیق در قرارداد و قیمت درج کنید.
اطلاعاتی که باید آماده کنید
- روش حمل
- محل دقیق تحویل
- توان طرفین در گمرک و خرید حمل
خطاهای رایج
- فرض اینکه اینکوترمز مالکیت را منتقل می‌کند
- استفاده از FOB برای هر نوع حمل
- حذف نام محل یا سال نسخه
نوشتن «FOB China» مبهم است؛ «FOB Shanghai Port, Incoterms 2020» روشن‌تر است، هرچند برای کالای کانتینری که پیش از بارگیری تحویل پایانه می‌شود معمولاً FCA باید جدی بررسی شود.
مقررات، نرخ‌ها و رویه‌های اجرایی ممکن است تغییر کنند؛ پیش از اقدام، اطلاعات همین پرونده را با منبع رسمی و متخصص مرتبط کنترل کنید.